651.Tarihi Kırkpınar Yağlı Güreşlerinden Gözlemler

651.Tarihi Kırkpınar Yağlı Güreşlerinden Gözlemler

Doğma-büyüme Edirneli olmama rağmen, 37 yıllık ömrümde ilk defa Kırkpınar yağlı güreşlerini izlemeye gittim. Bu yıla kadar, Sarayiçi’nin karmaşıklığı, keşmekeşliği beni hep korkuttu. Bu yıl güreşleri izlememin en büyük nedeni ise; antrenman programı, beslenme vb. gibi konularda destek verdiğim, Edirne’mizi başarıyla temsil eden Asil pehlivanı izlemek için di.

Ancak gördüğüm birkaç manzara beni çok üzdü. Güreşlerini tamamlayan, rakiplerini mağlup eden ve diğer rakibini bekleyen pehlivanlar için dinlenecek bir alan yoktu. Pehlivanlar mangal dumanlarının içinde, karton kutulardan yapılmış dinlenme alanlarında bir sonraki güreşlerine hazırlanıyorlardı. Etrafında bir bardak su verecek ya da terini silecek arkadaşı olan pehlivan her şeye rağmen yine de şanslıydı. Diğer taraftan itinayla bembeyaz fayanslarla döşenmiş soyunma odaları buz pisti gibiydi. Pehlivanların üzerinden damlayan yağlar zemini son derece kaygan ve tehlikeli hale getirmişti. Ne olacak demeyin, tarihimizde ayağı kaydığı için kafasını çeşme kurnasına çarpıp ölen padişahlar vardır.

Önümüzdeki yıllarda, pehlivanlara dinlenmeleri için, yorgunluklarını unutturacak bir alan ayrılmalıdır. Bu alanın, pehlivanlarımızın şanına yakışır özelliklere sahip olması şarttır. Diğer taraftan soyunma odaları kaymayan bir malzemeyle kaplanmalıdır.

Bu aksaklıklarda kimsenin bir kusuru olmadığı kesin, zaten benim amacımda yapılan onca güzel şeyi görmezden gelip acımasızca eleştirmek değil. Amacım ev sahipliği yaptığımız bu tarihi organizasyonu izlemeye gelen misafirlerimize, pehlivanlarımıza nasıl daha iyi hizmet verebileceğimiz konusunda katkıda bulunmak.

Mesleğim açısından beni asıl üzen konu ise, pehlivanlarımızın hala atalarımızdan kalma yöntemlerle güreşlere hazırlandığını gözlemlemek oldu. Belki de yağlı güreş, spor bilimlerindeki teknolojik ve bilimsel gelişmelere kendini kapatmış tek spor dalıdır. Doğrudur, yağlı güreş ata yadigârıdır. Yağlı güreş orijinaldir, otantiktir. Ancak pehlivanlarımızın sağlığı açısından bilimsel gelişmeler izlenmelidir.

Yanlış anlaşılmasın amacım alaylı-mektepli tartışmasına taraf olmak değildir. Aksine, alaylılar ve mektepliler kafa kafaya vermelidirler düşüncesindeyim.

Asil pehlivan bu düşüncemin ispatıdır. Kendisine sadece, kondisyonel özelliklerini geliştirici antrenman programının ve beslenme programının düzenlenmesi gibi konularda naçizane yardımlarda bulunmaya çalıştım. Diğer taraftan Asil Pehlivan’a yağlı güreşin oyunları, güreş taktiği gibi konularda alaylı ağabeylerimiz-ustalarımız yardımcı oldu.

Dediğim gibi amacımız, bölgemizden başpehlivanlarını yetişmesine katkıda bulunmaksa; alaylı ya da mektepli olduğumuzu unutarak, üzerimize düşeni yapmalıyız.

Son olarak, 651. Tarihi Kırkpınar Güreşlerinde emeği geçen yetkililere, dayanılmaz sıcağa rağmen ölümüne güreşen pehlivanlarımıza teşekkür etmek isterim.